سرخه سرخه , سرخه شناسی و اخبار شهرستان سرخه
توپوگرافي
«هدف از مطالعات توپوگرافيك، ارزيابي و تجزيه و تحليل خصوصيات ناهمواري سطح زمين از جمله شهرهاست. خصوصيات ناهمواري يك مكان جغرافيايي نه تنها در پراكندگي و يا تجمع فعاليت هاي انساني مؤثّر است، بلكه در نهايت يكي از عوامل مؤثّر در شكل و سيماي فيزيكي ساختمان هاي فضايي نيز به شمار مي آيد.از نظر لغوي توپوگرافي به معني شناخت ناهمواري ها آمده است.»[4]
سرخه از طرف شمال به رشته كوه البرز و از سمت جنوب به دشت كوير منتهي مي شود. شيب شهر سرخه از شمال به جنوب، سه درصد و از شرق به غرب، هفت دهم درصد مي باشد.
ناحيه ي سرخه را از نظر توپوگرافي مي توان جزء توپوگرافي پايكوهي به حساب آورد. مراد از ناهمواري هاي پايكوهي زمين هايي است كه بلاواسطه در دامنه كوهها قرار دارند و با شيب ملايمي از كوه ها فاصله مي گيرند. اين زمين ها كه نسبت به توده هاي كوهستاني ارتفاع كمتري دارند به دليل شيب مناسب، محدوديتي براي كشاورزي و ديگر فعاليت هاي انساني ايجاد نمي كنند .
زمين هاي پايكوهي كه در اصطلاح آنها را دشت هاي پايكوهي نيز مي نامند، ويژگي هاي خاص جغرافيايي دارند كه مي توان موارد زير را در ناحيه ي سرخه نيز مشاهده كرد، كه عبارتند از :
– شيب ملايم : دارا بودن خاك هاي فرسايشي حاصل از خرد و فرسوده شدن سنگ هاي كوهستاني.
– قابليت سوار شدن آب هاي جاري بر زمين هاي آن.
– قابليت نفوذ آب هاي سطحي به دليل دانه بندي خاك.
– حاصل خيز بودن خاك هاي تشكيل شده در سطح آنها.
– دارا بودن سفره هاي بزرگ آب هاي زيرزميني.
– امكان بهره برداري از منابع آب هاي زيرزميني با استفاده از روش هاي سنّتي يعني قنات و چاه.
– سهولت ارتباطي به دليل فقدان عوارض طبيعي شديد.
و بالاخره قرار گرفتن در مسير خروجي آب هاي سطحي.
از نظر محيطي شهر سرخه نه آن قدر از كوه ها دور است كه از اثرات تعديل كننده ي اقليمي آن بي بهره باشد و نه آن قدر در عمق حوضه هاي انتهايي فرو رفته كه تحت تأثير شرايط بياباني و كوير قرار گيرد.
