در من افتاده التهابی گنگ، خسته چون عصرهای آبانم
کی نسیم طلایی زلفت، می وزد در شب پریشانم؟
در شگفتم که از چه خلق شدی! از شراب، از ترانه، از باران؟
قندِ محضی، ملاحتِ نابی، شور شیرین توست در جانم
در دلم آشیانه ساخته اند، بچه گنجشک های غمگینی
بی تو دنیا تبر به دست گرفت، می کند لحظه لحظه ویرانم
در مسیر ِ رسیدنم اما، کاشکی سر به زیر تر بودی
قدری آرام تر قدم بردار، خط کشی های این خیابانم
شاعر خستۀ لبانِ تو ام، از شب شعر و چای و بوسه بگو
آسمانِ من است آغوشت، در هوایت هزار دستانم…
شاعر: حسن یعقوبی
سرخه سرخه , سرخه شناسی و اخبار شهرستان سرخه
دارم سوالی ای خدا ای آشنا با فکر ما
وی قادر قدرت نما
چون می نوشتی این سرنوشت ما خاکیان را
قسمت چه کردی از ملک هستی افلاکیان را
ای داور عرش آفرین صورتگر فرش زمین
وی مالک ملک یقین
باید به بال اندیشه پویم هفت آسمانت را
یک یک ببینم هم ثابت و هم سیارگانت را
باید سیاحتها کنم در زهره و در مشتری،
شاید که خورشید افکند آنجا فروغ دیگری
تا مگر در آسمان، در دل آن اختران
ز آنچه می جوید بشر ذره ای یابم نشان
شاید آنجا زندگی، دور از این غوغا بود
معنی صلح و صفا بلکه در آنجا بود
جویای راز خلقتم هان ای خدای مهربان
با شهپر اندیشه ها بر قله ی عرشم رسان
دارم سوالی ای خدا ای آشنا با فکر ما
وی قادر قدرت نما
چون می نوشتی این سرنوشت ما خاکیان را
قسمت چه کردی از ملک هستی افلاکیان را