سرخه سرخه , سرخه شناسی و اخبار شهرستان سرخه
مطالب مرتبط
آیت الله فیض سرخه ای[۳]
آیت الله شیخ محمّد رضا فیض سرخه ای در شعبان المعظّم سال۱۲۹۹ هجری قمری در سرخه پای به عرصه ی وجود نهاد.پدر بزرگوارش کربلایی احمدعلی غلام به کشاورزی اشتغال داشت و علی رغم نداشتن سواد، فردی عالم دوست بود و انسانی وارسته و باتقوا.وی همواره از محضر بزرگان شهر بویژه حضرت آیت الله عباسعلی ارسطو بهره می برد.کربلایی احمدعلی، آن قدر نسبت به علما علاقه و ارادت داشت که روزهای برفی، از منزل آیت الله ارسطو تا مسجد را برف روبی می کرد؛ تا برای آیت الله، مزاحمت و مانعی جهت رفتن به مسجد و اقامه نماز جماعت وجود نداشته باشد.احمد علی همواره از غمی بزرگ رنج می برد، غم محروم بودن از فرزند.خداوند هر فرزندی که به آنها عنایت می کرد، پس از مدّتی، در اثر بیماری از دنیا می رفت، تا اینکه در سفری که به عتبات عالیات داشتند، به حضرت ابوالفضل(ع) متوسّل می شوند و چندی بعد خداوند پسری به آنها عنایت می کند که او را محمّدرضا نام می نهند.
محمّدرضا هم در ایّام طفولیت به مرض سختی مبتلا می شود که به طور معجزه آسایی شفا می یابد. او از همان دوران کودکی در محضر مدرّسان و علمای سرخه به تلمّذ پرداخته، با استعدادی سرشار و علاقه ای وافر، به تحصیل علوم و معارف مشغول می گردد.او در نخستین جلسه ی درس که به تعلیم قرآن کریم اختصاص داشت، از «هو الفتّاح العلیم» تا سوره «کافرون»را خواند و شگفتی استاد و شاگردان را بر انگیخت.
محمّدرضا تا سن چهارده سالگی نزد اساتید مختلفی در سرخه از جمله: استاد شیخ علی اکبر فولاد و شیخ علی بزرگ، جامع المقدّمات ، اصول و شرح لمعه را فرا گرفت، امّا دیگر، اساتید شهر او را اقناع نمی کردند. از همین رو، روح کمال طلبش، وی را به سرزمین علوم و معارف اهل بیت(ع)، نجف اشرف کشاند.آیت الله فیض پس از در گذشت پدر، با وجودِ داشتن همسر و سرپرستی مادر پیر با مشکلات بسیاری مواجه بود، امّا در سال۱۳۱۹ ه.ق بار سفر بربست و به نجف اشرف رهسپار گردید.او شخصی را از جانب خویش وکیل نمود تا به امور خانواده و مادر بزرگوارش و زمین و زراعت ایشان رسیدگی نماید.
آیت الله فیض در نجف اشرف، در مدرسه ی صدر، حجره ای اختیار نمود و رحل اقامت افکند. چند روزی بر سر درس تعدادی از علما حاضر شد؛ امّا هیچ کدام مورد قبول طبع و نظر بلند او واقع نگردید، تا اینکه روزی فردی، استاد سید محسن حسینی کوه کمره ای را به شیخ معرفی می کند.آیت الله فیض در محضر درس آیت الله کوه کمره ای حاضر شده، گمشده خود را آن جا می یابد.فردای آن روز در پایان جلسه ی درس، آیت الله کوه کمره ای از شیخ می خواهد که خود را معرفی کند. سپس جهت امتحان او، از وی می خواهد که درس آن روز را بیان کند.آیت الله فیض نیز عین سخنان استاد را بیان می نماید.استاد به وجد آمده، پیشانی آیت الله فیض را می بوسد و او را به شاگردی می پذیرد.ایشان بسیار مورد توجه و عنایت آیت الله کوه کمره ای بود و حتی پس از مراجعت به سرخه نیز، بین آنها مکاتبات و ارتباطات بسیاری برقرار بود.
آیت الله سید علی بهبهانی در رابطه با آیت الله فیض می گوید:« در هنگام تشرّف در نجف اشرف، خدمت ایشان بود.آن مرحوم از مبرّزین حوزه درس آیت الله فی العالمین آقا سید محسن کوه کمره ای بود و تقریر درس را بسیار خوب می نوشت.» آیت الله فیض حدود هفت سال در نجف اشرف در محضر اساتید بزرگ حوزه ی علمیه نجف، از جمله: آیت الله شیخ هادی تهرانی و آیت الله سید کاظم یزدی به کسب علوم و معارف الهی مشغول بود؛تا اینکه در سال۱۳۲۶ هجری قمری به اصرار مادر پیرش، علی رغم میل باطنی به موطن خویش بازگشت و اهالی سرخه، از مراجعت مجدّد ایشان به نجف ممانعت به عمل آوردند و این چنین شد که آیت الله فیض در سرخه ماند و خود را وقف خدمت به مردم نمود و منشاء خدمات و برکات بسیاری گردید.
آیت الله فیض در مسجد پشت خندق سرخه، به تدریس و تعلیم و تربیت مشغول گردید و حدود هشتاد تن از طلّاب از جمله: رجائی سرخه ای،شیخ محمّد اختری، و ملاحسینعلی و… از محضر درس ایشان بهره مند می شدند.
شیخ محمد رضا به بسیاری از امور مردم رسیدگی می کرد.او در حّل و فصل اختلافات و دعاوی، تقسیم ارث، رسیدگی به موقوفات، جاری نمودن صیغه ی عقد، پاسخ گویی به مشکلات و مسائل شرعی و فقهی، مساعدت در انجام خدمات اجتماعی و رفاهی در شهر و… پناهگاه و ملجأ مردم بود.
علمای آگاه، همواره در برابر ظلم و ستم ستمگران، زبان گویای مردم مظلوم بوده اند و وجود پر برکت علمای راستین، برای آنانکه به فکر سلطه گری بر مردم بوده اند، قابل تحمّل نبوده است.در سرخه آن روزگاران نیز عده ای از متمکنّین و افراد جاهل و سلطه جوی شهر، که وجود حضرت آیت الله فیض را به زیان منافع خویش می دیدند، با آزار و اذیت فراوان و تهمت های ناروا، شیخ را آماج حملات خویش قرار دادند و ایشان سرانجام در سال۱۳۲۰ هجری شمسی، سرخه را ترک گفت و تا پایان عمر خویش در سمنان رحل اقامت افکند.وی به واسطه ی علاقه ی زیادی که به امر تعلیم و تربیت داشت، تا سال۱۳۳۲ هجری شمسی در مسجد سلطانی سمنان(امام) حلقه ی درس تشکیل داد و به تعلیم و تربیت طالبان علم و معرفت پرداخت.او در سال های آخر عمر که به سبب ضعف جسمی و کهولت سن، توان رفتن به مسجد را نداشت، در منزل خویش، چون شمعی فروزان، به جویندگان راه معرفت روشنی می بخشید.از شاگردان ایشان می توان، سید اسماعیل قریشی، ملا غلامحسین هراتی، شیخ عباسعلی اختری، سید محمد شجاع، حاج فضل الله تدین، شیخ فضل الله محقق، سید محمدتقی شریعت پناهی، سید کاظم شریعت پناهی را نام برد.
آیت ا… فیض تا واپسین ساعات عمر پر برکت خویش، به تدریس و تعلیم و تربیت مشغول بود و سرانجام پس از یک عمر مجاهدت و خدمت در سحرگاه پانزدهم محرم الحرام سال۱۳۸۰ ه.ق در سمنان، دعوت حق را لبیک گفت و به ملکوت اعلی پیوست.آرامگاه آن بزرگوار در ایوان امامزاده یحیی(ع) سمنان، زیارتگاه اهل دل و معناست.
آثار و تألیفات
از جمله آثار گرانقدری که از حضرت آیت الله فیض باقی مانده است می توان به کتاب طهارت، کتاب صلوه، کتاب ارث، کتاب خلقت و چندین رساله و مقاله پیرامون مسائل مختلف اشاره نمود.
ـ کتاب الطّهارت: این کتاب که به زبان عربی تألیف گردیده است، حاوی تحقیقات عالی و معارف گرانمایه فقه استدلالی به طرزی بدیع، می باشد.جلد اول این کتاب پس از رحلت آیت الله فیض، بنا به سفارش ایشان از محل فروش خانه ی شخصی اش در آذر ماه سال۱۳۴۲ با مقدمه ای از مرحوم دکتر فضل الله صفا به چاپ رسید.
جلد دوم این کتاب نیز در بیست و یکم تیر ماه سال۱۳۴۵ ه.ش از محل عواید فروش جلد نخست، به چاپ رسید.
ـ رسالات و مقالات متعددی از آیت الله فیض سرخه ای به جای مانده است که به تعدادی از آنها اشاره می گردد:«رساله فی الأرث الزّوجین إذا ماتَ اَحَدهما»، «رساله فی الْموت قَبل الدّخول»، «رساله فی الاوقاتِ النَّوافل»، «رساله بیان الحقیقه الملک و الفرق بینه و بین الحق»، «رساله ای در باب جهت یابی قبله» و… نسخ خطی این رسالات در مرکز اسناد انقلاب اسلامی نگهداری می شود.
ـ از آیت الله فیض، یادداشت ها و نوشته های پراکنده ای در موضوعات مختلف، از جمله، مسائل فقهی، روایات و احادیث، کتاب انجیل، هندسه، ورزش و… باقی مانده است که نشانگر جامعیت این عالم بزرگ است.همچنین اساسنامه شرکتی به نام «آسایش» از آن بزرگوار به جای مانده که شباهت بسیاری به اساسنامه ی تعاونی های امروزی دارد و تمام موارد لازم در آن لحاظ گردیده است.
