سرخه سرخه , سرخه شناسی و اخبار شهرستان سرخه
مطالب مرتبط
سخنی با نامزدهای شورای اسلامی شهرستان سرخه
همیشه صحبت انتخابات شورای شهر که می شود زیاد می شنوی که این آقا یا خانم می آیند برای پر کردن جیب خودشان. و من هنوز هم که هنوز است نتوانستم این حرف مردم را بفهمم. چرا که فکر می کنم یک فرد تحصیلکرده و فرهنگی نباید بر اساس شنیده ها تحلیل و نتیجه گیری کند. یعنی خانه ی پرش این است که اگر یک روزی از شورائیان خیلی ناراحت باشم می گویم احتمالاً اینها در کنار خدمت برای مردم شاید گوشه چشمی هم به برخی منافع شخصی داشته باشند. بعضی ها دلیل این بینشِ سالم دانستن همه را از پشت صحنه ها خبر نداشتن بدانند ولی مسلمانی قید می کند که بر اساس دیده ها قضاوت کنیم.
ما در شهر تقریباً کوچکی زندگی می کنیم. برای همین همدیگر را خوب می شناسیم. می دانیم چه کسی چه کاری تا به حال کرده است؟ چه کسی پی خدمت است و یا در پی منافع خودش. پس بهتر است که به جای برچسب زدن همت کنیم برای بهبود وضعیت آسیب دیده و آسیب پذیر فعلی و فرصت های پیش رو را هم نیز خراب نکنیم.
اما روی سخن در این نوشتار با نامزدهای شورای شهر است. نوشته ای از دید یک فرد تقریباً کم اطلاع – که ادعایی هم ندارد- برای ماندن در بایگانی سایت ها و وبلاگ های فعال در فضای مجازی سرخه. بازخوانی این متن در سالهای آینده و رسیدن به این نتیجه که اگر این روند ۱۴ سال گذشته همچنان ادامه یابد مشکلاتی که امروز به آن می پردازیم دوره ی بعد هم مشکل باقی مانده است البته با عمقی متفاوتتر. شاید این متن نتواند نگاهی جامع به بحث داشته باشد اما می تواند به ۵ منتخبی که هفته آینده مشخص می شوند، اندکی کمک نماید. می تواند به به رأی دهندگان چند نکته را گوشزد کند.
آنچه در ادامه می خوانید یادداشت های پراکنده ای است که در باب شورای اسلامی شهر در این روزها نوشته می شود.
۱- قوانین دست و پا بند
اکثر کاندیدا ها نسبت به شورای شهر و قوانین آن اطلاع صد در صد ندارند. برخی معتقدند عملاً شورای شهر در نزد مسئولین استانی جایگاهی ندارند. در دولت نهم و دهم دو بار به دو مناسبت مختلف از دو عضو شورای شهر شنیدم که مسئولین استانی در مقابل مقاومت شورای فعلی در دو مورد جداگانه نقل کرده اند که:« مثل اینکه واقعاً فکر کرده اید نماینده ی مردم هستید؟!» . برخی هم معتقدند تمام قوانین برای شهرهای بزرگ نوشته شدند و این دست شورا را می بندد. کما اینکه خیلی موارد مسئولین استانی با استناد به قانون جمعیت زیر بیست هزار نفر سرخه را چماق می کنند و بر سر شورای شهر می کوبند تا در پیگیری موارد نتوانند موفق باشند. نظیر بیمارستان ، حمل و نقل و …. . حتی کار جایی بیخ پیدا می کند که در سرخه یک زمین بایر غیر قابل کشت هم نمی تواند مورد ساخت و ساز قرار گیرد چرا که طبق قانون، زمین های با کاربری کشاورزی نمی توانند تغییر کاربری پیدا کنند مگر اینکه سه برابر ارزش آن زمین(؟!) به جهاد کشاورزی پرداخت شود. به نظر می رسند راه حل این مشکلات پیدا کردن میان بر های قانونی است که باید با مشورت افراد خبره در قانون در بخش های مختلف پیدا شود. پس مشکل اول شاید همین قانون ها باشند که توان کار را می گیرند.
۲- سیاه، سفید، خاکستری
نامزدهای محترم باید توجه داشته باشند که هرگز خدمات دوره های قبل و مسئولین قبلی را نمی توان نادیده گرفت اما می توان از آن ها انتقاد کرد. نباید سیاه یا سفید دید. خاکستری دیدن نعمت خوبی است. قطعاً در بین اعضای شوراهای دوره های قبل نیز افراد خدوم و باتجربه ای هستند که استفاده از تجربیات آنها باعث می شود راه های رفته دوباره امتحان نشود و از توان فرسایی جلوگیری شود. تشکیل جلسات منظم برای انتقال کارهای انجام شده و نیمه کاره و نیز تجربه های شکست خورده از ضروریات شورای جدید است که باید به آن پرداخت نکات دیگر در روزهای آینده اضافه خواهند شد.
۳-آزادسازی ظرفیت ها
یعنی انصافاً کلمه ای به قشنگی ظرفیت نمی شود، جای خودش گذاشت. یعنی مدیونید اگر فکر کنید که منظور دیگری از این تیتر داشتیم. همیشه موقع انتخابات که می شود شعار می دهند که ما از نخبگان و اقشار مختلف استفاده می کنیم ولی بعد از انتخابات فراموش می شوند. نیروی انسانی و نخبگان و نمایندگان اقشار مهمترین امتیاز این شهر هستند که متاسفانه بیشتر مواقع مورد بی توجهی قرار گرفته اند. شورای دوره سوم هیچ وقعی به این مورد نمی گذاشت و هر انتقاد دلسوزانه ای را با یک جمله پاسخ می داد: « درهای شورا به روی همه باز است روزهای دوشنبه و چهارشنبه تشریف فرما شوید، خدمتتات هستیم». یعنی دعوت از نخبگان که هیچ انتقادات آنها نیز دو روز در هفته شنیده می شد. باید سازوکاری تعریف شود که در هر بخش اعم از فرهنگی، عمرانی، اصناف و …. تعدادی از مردم و نخبگان در کمیسیون هایی به اعضای شورا کمک کنند. اگر قرار است کار به بهترین نحو انجام شود نباید بر دوش ۵ نفر باشد و باید این را بر دوش حداقل ۵۰ نفر گذاشت. تا هم نظرات مردم بهتر انتقال یابد هم خرد جمعی بهتری شکل گیرد. ایجاد این کمیسیون چند پیش شرط دارد. نخست ایجاد اعتماد نخبگان و مردم به اینکه ایده ها شنیده و اجرایی می شوند یا منطقی رد می شوند. دیگر اینکه با حسن نیت کار کردن و نشان دادن آن به مردم برای اقناع عمومی در همدلی و همیاری بیشتر و دعوت محترمانه از صاحبان فکر و اندیشه برای پیشبرد امور.استفاده از نظرات نخبگان گره کارِخیلی از مواردی را که اکنون می بینیم و ناشی از تفکر بسته ی مدیریت های پیش از این بوده اند را، باز می کند.
۴- نیمه ی خاموش
زنان نیمه ی خاموش جامعه ی ما هستند که گاهی در بین آنها عقده های فروخورده ای می شنویم و کاری نمی کنیم. نگاه مردسالارانه ی سنتی جامعه باید اصلاح شود. نگاه این نیست که حتماً در شورای شهر منتخبی از جامعه ی زنان باشد. اما باید سازوکاری اندیشید که تا به میدان آوردن توانایی و پویایی زنان جامعه هم محقق شود. اگر گوش شنوایی پای درد دل دختران جوان این شهر بنشیند شاید حساب کار دستش بیاید.
۵-امانت داری
امانت داری در همه ی حیطه ها وظیفه ی اعضای شورای شهر است. پاسداری از امانت حداقل انتظار مردم است. خیانت نکردن به رأی مردم، برای خود کار نکردن و برای خدا کار کردن، نینداختن تقصیرات به گردن یکدیگر، حفظ مسائل درون شورایی برای مصالح مردم از این دست امانت داریهاست.
۶-پاسخگویی
اصل اول و آخر برای ماندگاری خدمات انعکاس آن با مردم است. ایجاد سایت، سامانه ی پیامکی دریافت نظرات مردم و نشریه ی محلی مهمترین کار شورا می تواند باشد. از طرفی پاسخگویی با دوره های زمانی کوتاه مدت در میان مردم می تواند راه کار خوبی باشد.
۷- بهبود در دیدگاه ها
ببخشید که این قسمت را کمی تلخ نویسی می کنیم. واقعیت این است اینجا فضا زیاد دلچسب نیست. تقریباً اکثر جوانان به آینده ی خود در شهر امیدوار نیستند.پیشرفت خود را در گرو رفتن می بینند. چرا که سرخه ای ها به سختکوشی شهره هستند. چرا که نمونه های زیادی دیده اند از موفقیت همشهریانشان که تا ۵ سال پیش همسایه شان بوده است و همین پنج سال کافی بوده است تا پیشرفت زیادی در اقتصاد و کار و علم خود داشته باشد. زیاد شنیدم که می گویند:« ببین می خواهی پیشرفت کنی . بکن از اینجا برو!» ما زیاد با این حرف موافق نیستم اما نمی توانیم چشمانمان را بر روی واقعیت ها ببندیم. اینکه چرا کار به اینجا کشیده است بماند ولی باید جلوی این سیر چند ین ساله را که مثل طوفانی ۷۰ درصد آدم های شهر را با خود برده است، بگیریم. برای بهبود این دیدگاه باید از بزرگان شروع کنیم. از کسانی که دستشان در کار است. اگر آنها گذشت کنند و سختی ماندن را به جان بخرند، شاید مشکل حل شود. شاید اگر وضعیت اشتغال و مسکن به خوبی در این شهر حل شود شاهد مهاجرت معکوس باشیم. دیدگاه ها باید عوض شوند و برای این کار همه ی طبقه ی نخبگان شهر باید دست به دست هم بدهند. دیدگاه مسئولین ما هم باید عوض شوند. نباید خودشان را عقل کل بدانند و بقیه را جهل کل. باور کنید مردم عادی هم خیلی چیزها را می فهمند. باید دیدگاه غیر بومی های ساکن شهر را عوض کنیم. باید فرهنگ خودمان را در آنها جاری کنیم. باید پای آنها به محافل فرهنگی و مذهبی ما باز شود. باید آنها را هم جزوی از شهر کنیم و وگرنه این اقلیت خاموش که عمدتاً از طبقات ضعیف جامعه هستند به هیچ کار ما نمی آیند و ما هم به کار آنها نمی آییم.باید دیدگاه ها عوض شود. نباید با برچسب سیاسی عزیزی از همشهریان را کنار بگذاریم. جایی که تقلاهای سیاسی ما هیچ دخلی به سطوح بالا ندارد و هیچ تاثیر و تأثری هم از/بر آن ندارد. چرا باید ضریب وحدت را به بهان های بی مورد سیاسی کاهش بدهیم. اولویت ما پیشرفت این خطه از کشورمان است. ما باید این اولویت را رها نکنیم. مطمئن باشیم با هر دید ملی گرایانه، مذهبی، مجاهدت محور، شهادت محور و …. به این کار دست بزنیم، به هدفمان می رسیم.
۸- عزم استوار
از همه چیز مهمتر که به عنوان تکمله ی بحث می آوریم عزم جدی برای کار است. کارهای این چنینی که گاهی به کشیدن طعمه از دهان ششیر هم بی شباهت نیست روحیه ی جهادی را می خواهد. با هفته ای دو جلسه مشکلات شهرهای محروم مثل سرخه حل نمی شود.شاید حتی قرار باشد از مال و وقت شخصی خودتان برای این راه خرج کنید. خیلی ها امروز اگر دو مسئول سرخه را با هم مقایسه کنند دقیقاً معنی پرکاری و پیگیری و بی خیالی را می فهمند. اگر هدفتان خدمت است در این راه قدم بگذاریدو راهی که آخرش باز هم حرف پشت سرتان خواهد بود و اگر به نیت غیر از خدمت به خلق و برای خدا آمده باشید، پشیمان می شوید . مهم این است که نزد خدا بعد از چهار سال احساس رضایت کنید. البته کسی نمی تواند ما را برای این دید آرمان گرایانه سرزنش کند. می تواند؟
در روزهای آینده فضای انتخابات دوره ی چهارم شوراها در شهر سرخه تحلیل خواهیم کرد.با نطرات خود ما را برای تحلیل بهتر یاری کنید.
