چندی است در جزیره ی گمراه گم شدیم
تا با خود آمدیم به نا گاه گم شدیم
یاران به سمت آینه راهی گشوده اند
ما در غبار نخوت جانکاه گم شدیم
از ما مپرس خیره که مأوایتان کجاست
با کوله ی گناه در این راه گم شدیم
رنگ زمین به دیده ی ما خوش نشسته بود
در گیر و دار یک منِ خودخواه گم شدیم
این حرف آخر دلِ از دست رفته است
تنها همین که آه! فقط آه! گم شدیم
شاعر: محمدرضا اسلامی
منبع: فصلی به نام آینه، انجمن رسالت قلم سرخه، ص۲۹
سرخه سرخه , سرخه شناسی و اخبار شهرستان سرخه